Vergeleken in het licht van een heldere zon is het zo anders. Het plein waar ik mij bevind in het holst van winterse nachten. In eenzaamheid tast ik in het donker tot de maan van achter de wolken vandaan komt en haar licht een einde aan mijn zoektocht maakt. Ik versnel mijn pas zonder de elegantie van mijn zwarte jurk aan te tasten, wanneer ik naar hem toe loop.…

Onopgemerkt glipten ze door nihile gaatjes van de zakken van mijn versleten spijkerbroek. Ze gleden langs mijn oververmoeide benen als de regendruppels langs de wangen van mijn koude emotieloze gezicht. Een Italiaans carnavalsmasker, afkomstig uit Venetië tekende een grote glimlach op mijn gezicht, terwijl ik voelde hoe eigenwaarde, talent, kansen en vertrouwen langs mijn benen gleden naar de afgrond terwijl ik wandelde door het…

Maagdelijk witte linnen doeken. Linnen doeken hingen aan de groene bomen en overdekten de verroeste schommels waar kleine kinderen elkaar om de beurt elkaar de lucht in duwden. Hun blote voetjes dansten van geluk in de vrijheid van de lucht terwijl zij hun…