Een naakte engel reisde over de wereld. Er daalde kleine veren van haar vleugels neer in Spanje, in Italië, in Zweden. Vliegend over immense groene landschappen en grote steden, om zich te vestigen in het hart van het land der vrijheid. Waar de vleugels van haar rug gerukt werden..

Alles was tweedehands, van de kwasten, tot de waterverf, tot het bewaarde glazen appelmoespotje van HAK. Verbannen door de stroom, zaten wij aan een donkere keukentafel in de late middaguren van een strenge Hollandse winter. Omsingeld door kaarsen van verschillende formaten dompelden we de haren van ons kwasten in lauw water en aaide daarmee de verschillende kleuren waterverf .

De manier waarop ze schilderde, de manier waarop ze tekende, ik herkende mezelf. Ze vertelde me haar gedachtes en ik knikte instemmend en begripvol op de vragen die ze aan zichzelf stelde door haar te imiteren. Ik koos dezelfde kleuren, dezelfde dikte van de lijnen op papier en maakte dezelfde vloeiende bewegingen als haar.

Ik kijk naar jou zoals vroeger, kijk nog naar je op. Samen observeerde we onszelf, zonder geheimen voor ons dubbele spiegelbeeld. We lachten met dezelfde tranen om dezelfde herinneringen, terwijl ik viste in een vijver van jou tranen naar woorden van een voor jou onbekende taal.

Tekenend, schilderend leg ik ons verhaal vast op papier met voorvloeiende bewegingen gebracht door polsen waar jou hartslag klopt. Woorden afkomstig van een voor jou inmiddels bekende taal vertalen de liederen die jij voor mij zong. Met jou handschrift schrijf ik ons verhaal…

Te canto como vos me cantabas, los cuentos como vos me contabas, nuestra historia con tus palabras.

SOS MI LUCHADORA,  MI TESORO MAS VALORADO MAMI.